زندگی سیاه کارگران و سه خودکشی در طول یک هفته
در چوار ایلام، تنها در طول یک هفته، سه نفر دست به خودکشی زدهاند. دو نفرشان کارگران پیمانکاریِ پتروشیمیِ ارغوان گستر هستند که به تازگی از کار بیکار شدهاند و نفر سوم، همسر یکی دیگر از کارگران بیکارشدهی همین پتروشیمی است.
فقر و بیچارگی، وجه اشتراک زندگیِ هر سه است و بیکاری، کابوسِ محققشدهای است که خبر از سیاهتر شدن زندگیِ سیاهشان میدهد.
![](https://afsaran.ir/wp-content/uploads/2024/07/96045.jpg)
حدود ۱۲۰ نفر از کارگرانِ پیمانکاریِ این پتروشیمی، طی ۴۰ روز گذشته، با نزدیک شدن به پایان پروژهی راهاندازی و البته رسیدن موعد فعالیت خط تولید کارخانه، کنار گذاشته شدند. مدیران میگویند پروژهی ساخت تمام شده و دیگر به کارگران نیازی نیست و اصلا ظرفیت جذب هم نداریم. کارگران، اما این حرفها را قبول ندارند. آنها میگویند اگر به کارگر جدید نیاز نیست، چرا در طول چند ماه گذشته، کارگر غیر بومی استخدام شده است؟
بومیان داشتن کار در کارخانه را حق خود میدانند و میگویند برای ما که زمینهای کشاورزیمان را در همجواری با پتروشیمی از دست دادهایم، تنها راهِ امرار معاش، کارگری کردن در پتروشیمی است. میگویند حتی کارگری کردن در «چوار» هم پارتی میخواهد؛ استادکار، نزدیکان خود را برای کارگری انتخاب میکند و دیگران هیچ راهی برای پول درآوردن ندارند.